Transformatie

Blog created on: 24 October, 2017

Transformatie

Transformatie 

                           

Mijn lichaam heeft eindelijk vakantie na jarenlang van 'overleven' en vervolgens jarenlang hard werken om eindelijk te kunnen gaan 'leven'. Op dit moment zit ik al even thuis van mijn werk. Ik zit, zoals het heet, in de ziektewet. Voor mij voelt het als een periode van noodzakelijke rust na zeer zware gedane arbeid. Mijn lichaam en mijn hoofd hebben zeker 24 jaar hard geknokt om pijn, verdriet, onmacht, spanning en woede te onderdrukken, om te overleven. Hierna heeft mijn lichaam, tot onlangs, hard moeten werken en vechten om al die onderdrukte emoties en processen naar buiten te brengen. Er ontstonden positieve veranderingen in mij welke vervolgens steeds meer in een stroomversnelling raakte.


Grote veranderingen in mij; in mijn lichaam, in mijn gedachten en in mijn emotionele beleving. Het is alsof ik een aardverschuiving heb veroorzaakt in mijzelf waardoor er zich van alles heeft verplaatst en er zich van alles heeft vervormt. Langzaam begin ik mij te beseffen dat er zich een transformatie in mij aan het ontvouwen is.

 

Mijn lichaam hoeft niet meer te vechten om alles binnen te houden, te verstoppen, zich ergens voor te schamen en hoeft niet meer bang te zijn. De dagelijkse triggers zijn er niet meer omdat mijn lichaam alle woede, verdriet, pijn en angst tegemoet is gegaan, onder ogen is gekomen. Mijn lichaam heeft alles in alle hevigheid kunnen voelen, beleven en ervaren in de laatste 4 jaar. Ze heeft alles, wat zolang was weggestopt, kunnen laten wegstromen. Letterlijk alle opgeslagen stresshormonen; adrenaline (activerend), noradrenaline (activerend) en cortisol (zorgt voor passiviteit en onderwerping/ bevriezing) heeft ze beetje bij beetje kunnen ontladen. Vooral de confrontatie met mijn dader op 25 April 2017 heeft mijn lichaam laten ervaren dat ze niets meer te vrezen  heeft van hem, er geen gevaar meer is en zij 'in control' is.


Mijn lichaam heeft nu vakantie genomen zonder het eerst bij mij aan te vragen. Na de uitzending van mijn aflevering van de documentaire misbruikt werd ik overspoeld door een enorme vermoeidheid. Tegelijkertijd voelde ik mij enorm gejaagd alsof ik ergens examen voor moest doen. De zenuwen zorgde voor pijn in mijn nek, mijn rug en zorgde dat ik minder trek had in eten. Mijn emoties.....die gingen los want mijn lichaam leunde lekker achterover en nog steeds. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel, zeg maar!  

 

Laatste beetjes stress zaten nog in mijn lichaam en uiteindelijk ben ik weer een therapie sessie voor mijzelf gaan volgen om dat er weer uit te kunnen laten stromen. Langzaam krijg ik nu meer energie, het is soms nog chaos en desondanks ervaar ik dit alles als positief en heb ik er alle vertrouwen in dat dit nodig is om alles weer te ordenen, om te wennen aan nieuwe belevingen en te wennen aan de transformatie waar ik in zit. Er zijn geen tot zeer weinig triggers meer en dat is toch even wennen na 28 jaar.

 

Ik voel! Ik voel, en ja, voorheen voelde ik ook echt wel heel veel maar dat was onderdrukt, niet doorleefd, niet belichaamd, dat werd nooit zichtbaar naar buiten. En zo ging dat ook met de positieve gevoelens, ik voelde ze wel maar ze waren niet doorleefd en ze waren moeizaam zichtbaar naar buiten. Nu is het veel meer belichaamd, kan ik verdriet, woede en pijn echt voelen. Dat is in eerste instantie niet fijn maar zo kan het lichaam het wel ontladen. Nog belangrijker is dat daar tegenover staat dat liefde, geluk, intimiteit en seksualiteit ook veel meer belichaamd wordt en dat ik dus intenser kan genieten hiervan en liefde ook echt kan ontvangen. Ik kan meer van mijzelf geven, ik kan meer naar buiten brengen en krijg daardoor nog meer terug van anderen.


Nog even uitrusten en wennen aan deze transformatie.

Net als een vlinder die haar vleugels nog even moet laten drogen in de zon, nadat ze uit haar cocon is gebroken, om vervolgens haar vleugels te kunnen spreiden en uit te vliegen!



Melissa van der Meer 17 November, 2017 - 18:06:38
Beste Rupsje33,
Dank je wel voor jouw reactie. Wat mooi om terug te horen dat jouw therapeute jou naar mijn verhaal wees. Wat naar dat jij een verhaal hebt die op die van mij lijkt, ik hoop dat je hier steun in vindt. Mocht je vragen hebben mag je mij altijd benaderen :-)
liefs



Melissa van der Meer 17 November, 2017 - 18:03:42
Dank je wel Iztac :-)



Rupsje33 10 November, 2017 - 17:00:39
Hallo Melissa, onlangs heb ik de uitzendingen van 'Misbruikt' gekeken. Dit op advies van mijn therapeute die ook in de uitzendingen heeft meegewerkt. Ik vond het eerst erg moeilijk om op te starten via YouTube. Jouw verhaal is voor mij heel herkenbaar. Ik heb met verdriet, maar ook met bewondering gekeken naar de uitzending die over jouw verhaal gaat. Ik vind het zo krachtig (dit is uiterst zacht uitgedrukt) dat jij het gesprek bent aangegaan met de dader. Ik voelde boosheid en tegelijkertijd verdriet toen ik het zag. Ik vind je website en alles wat ik tot nu toe heb gelezen erg mooi en krachtig. Dank je wel voor deze ervaring en ik zal je website regelmatig blijven lezen :) Warme groet, Rupsje33



Iztac 03 November, 2017 - 10:17:28
Heel mooi om te lezen Melissa. wat fijn dat je zo ver bent gekomen. Ik vind het bijzonder dat je ook zo veel kan delen van dit alles wat jij doet en wat je meegemaakt hebt en het is geweldig dat je nu ook nog eens als therapeute echt hebt geleerd om anderen te helpen ook zelf verder te komen in hun leven. Ik vond het mooi om je te ontmoeten bij het met Losse handen festival en ik wens je van harte toe dat je straks met prachtige vleugels verder dansen gaat



Plaats een reactie

Uw nicknaam:
Bericht:

Registreer voor onze nieuwsbrief!


Uw e-mail adres: (*)

Uw voornaam

Uw achternaam